TOELICHTING
De opdracht van de NV Delcredere bestaat in het beschermen van zijn cliënten tegen de risico’s verbonden met internationale transacties, vooral op de opkomende markten en in de ontwikkelingslanden.
Het financiële evenwicht van de NV Delcredere steunt in sterke mate op een optimaal beheer van de landenrisico's. Hiertoe is een zo nauwkeurig mogelijke evaluatie van deze risico's, zowel kwantitatief als kwalitatief, essentieel. Via deze analyse worden voor elk land en voor elk transactietype de premiecategorie, het plafon en, indien nodig, bijzondere dekkingsvoorwaarden bepaald.
1. Premiecategorieën voor de verzekering van exportkredieten
2. De dekkingscapaciteit per land
3. Specifieke dekkingsvoorwaarden
4. Indicatoren van de marktomvang op www.ducroiredelcredere.be
1. PREMIECATEGORIEËN VOOR DE VERZEKERING VAN EXPORTKREDIETEN
De landen worden onderverdeeld in zeven categorieën (van 1 tot 7) in functie van de intensiteit van het politieke risico. Deze hebben betrekking op alle gebeurtenissen in het buitenland die voor de verzekerde of voor de debiteur een geval van overmacht inhouden (deviezenschaarste, oorlogen, revoluties, natuurrampen, willekeurige overheidsmaatregelen).
Categorie 1 groepeert de landen met het laagste politieke risico, categorie 7 deze met het hoogste politieke risico.
De landen worden onderverdeeld in drie categorieën (van A tot C) volgens het niveau van het commerciële risico. Het betreft het risico dat de buitenlandse privé-debiteur in gebreke blijft, nl. dat hij niet aan zijn verplichtingen kan voldoen of dat hij er zich van onttrekt zonder wettige reden. Het commerciële risico wordt niet alleen bepaald door de micro-situatie van de debiteur zelf, maar ook door macro-economische systeemgebonden factoren die de betalingscapaciteit van het geheel aan debiteuren in een land beïnvloeden. Categorie A groepeert de landen met het laagste systemisch commercieel risico, categorie C deze met het hoogste systemisch commercieel risico.
1.a. BEOORDELING VAN HET POLITIEKE RISICO
De premiecategorie voor het politieke risico bij exporttransacties wordt beslist door het directiecomité op basis van een risicotechnische analyse. Hiertoe heeft de NV Delcredere een kwantitatief model ontwikkeld dat in de eerste plaats de evolutie van de liquiditeitssituatie van de debiteurlanden in rekening brengt. Het is de bedoeling om na te gaan of elk land in staat is zijn betalingsverplichtingen na te komen. Het model moet snelle aanpassingen van het acceptatiebeleid van de NV Delcredere toelaten om op die manier de verslechtering of de verbetering van de situatie in de debiteurlanden van dichtbij op te volgen. Het is daarom gebaseerd op een beperkt aantal indicatoren die regelmatig kunnen bijgewerkt worden en waarvan historische testen de robuustheid hebben bewezen. De lijst van deze indicatoren alsook de manier waarop ze gecombineerd worden om tot de eindscore te komen voor de classificatie, zijn vertrouwelijk. Drie klassieke liquiditeitsindicatoren die typisch centraal staan in dit soort modellen zijn de buitenlandse kortetermijnschuld, de deviezenreserves en het saldo van de lopende rekening van de betalingsbalans. Er wordt eveneens een indicator opgenomen die de risico-appreciatie en dus het vertrouwen van de financiële markten meet. Deze laat toe de herfinancieringsmogelijkheden waarover de landen beschikken, te beoordelen en bepaalde informatie in het model te integreren die niet opgenomen is in de klassieke economische indicatoren. Het technische resultaat van het model wordt systematisch aan de realiteit getoetst via de betalingservaring van de NV Delcredere en de andere OESO-kredietverzekeraars. Tenslotte wordt er een correctie doorgevoerd in geval van een uitzonderlijk risicovolle politieke situatie (b.v. oorlog) of op basis van elementen die niet in het model zijn opgenomen.
De premiecategorieën voor het politieke risico worden minimum tweemaal per jaar voor alle landen bijgewerkt. Tussentijdse aanpassingen voor landen waar de situatie snel evolueert, zijn altijd mogelijk.
1.b. BEOORDELING VAN HET COMMERCIËLE RISICO
Het spreekt voor zich dat de beoordeling van het commerciële risico in hoofdzaak bestaat uit een micro-economische analyse die zaak per zaak wordt uitgevoerd op de debiteurenonderneming en op de sector waarbinnen ze opereert. Deze analyse bepaalt de aanvaarding van de debiteur en de eventuele toevoeging van bepaalde dekkingsvoorwaarden. Er bestaan echter factoren die het commerciële risico beïnvloeden op geaggregeerd niveau en die invloed hebben op de betalingscapaciteit van het geheel aan debiteuren in het land. Het kan bijvoorbeeld gaan om bruuske devaluatie-effecten, om hoge reële interestvoeten, om een economische recessie, om wijdverspreide corruptie, enz. Dat "macro-economisch" of systeemgebonden onderdeel van het commerciële risico maakt deel uit van de landenrisico's.
Het model voor de analyse van deze risico's bestaat uit drie delen:
> een eerste deel met financieel-economische indicatoren die de gezondheid van alle ondernemingen van een land beïnvloeden via hun impact op de resultatenrekeningen en balansen (bijvoorbeeld: devaluatie, reële interestvoeten, groeivoet van het BBP, inflatievoet,...);
> een tweede deel dat de betalingservaring op het vlak van het commerciële risico met de landen nagaat;
> een derde deel brengt die factoren in rekening die betrekking hebben op de institutionele context waarbinnen de debiteurenbedrijven werken (bijvoorbeeld: corruptieniveau, transitie-economie, enz.).
De categorie A groepeert de landen met een laag commercieel risico, de categorie B deze met een normaal commercieel risico en de categorie C deze die een hoog risico vertegenwoordigen. In tegenstelling tot de classificatie van het politieke risico, is de classificatie voor het commerciële risico onafhankelijk van de krediettermijn.
De classificatie van het systemisch commerciële risico wordt minimum tweemaal per jaar herzien, met tussentijdse herzieningen indien nodig.
2. DE DEKKINGSCAPACITEIT PER LAND
Raadpleeg ons
3. SPECIFIEKE DEKKINGSVOORWAARDEN
In sommige gevallen, als het politieke risico als te hoog wordt ingeschat, biedt de NV Delcredere geen dekkingsmogelijkheden, met uitzondering van bijzondere financieringstechnieken waarbij de transferrisico's in grote mate kunnen uitgesloten worden. De NV Delcredere is altijd “off cover” voor landen in categorie 7 voor het politieke risico.
De NV Delcredere kan ook specifieke dekkingsvoorwaarden of -restricties in het landenbeleid opnemen. De meest voorkomende gevallen worden hieronder vermeld:
> Men kan een onderscheid maken tussen het dekkingsbeleid toegepast op privé- en op overheidsdebiteuren. Voor landen met grote budgettaire problemen kan bijvoorbeeld de dekking op overheidsdebiteuren uitgesloten worden, terwijl dekking zonder speciale restricties mogelijk blijft voor zaken met privé-debiteuren;
> In het geval dat het plafon snel dreigt bereikt te worden of voor hoge risicolanden is de toepassing van een indicatief maximumbedrag per zaak of van een beperking tot dekking van louter Belgische goederen mogelijk;
> Voor hoge risicolanden kan de NV Delcredere het gedekte percentage voor commercieel en/of politiek risico verminderen. De NV Delcredere kan, in tegenstelling tot de normale werking van globale polissen, ook beslissen geen kredietlimieten op debiteuren van een land te aanvaarden maar enkel beslissingen te nemen contract per contract.
> Hoewel de hoofdactiviteit van de NV Delcredere bestaat uit dekking in "open account" op de debiteur, m.a.w. zonder garantie-eis, kan in bepaalde gevallen een bankgarantie (vaak een ILC) of een soevereine garantie (minister van financiën/centrale bank) gevraagd worden. De meest voorkomende gevallen zijn als volgt:
>> als het niet-betalingsrisico op de privé- of overheidsdebiteuren van een land uitzonderlijk hoog wordt geacht;
>> in het geval van beperkte beschikbaarheid van deviezen of als de omzetting van lokale munt in deviezen ondoeltreffend verloopt;
>> wanneer het gebruik van een ILC verplicht is door de invoerreglementeringen van een land.
4. INDICATOREN VAN DE MARKTOMVANG OP www.ducroiredelcredere.be
Ter informatie heeft de NV Delcredere vier macro-economische variabelen geselecteerd die een indicatie geven over de omvang van de markt van het beoogde land. De geselecteerde indicatoren zijn:
> de bevolking van het land (in miljoenen),
> de jaarwaarde van de import van goederen en diensten (in miljoenen USD),
> het bruto nationaal product (BNP) (in miljoenen USD),
> de jaarlijkse gemiddelde groeivoet van het bruto binnenlands product (BBP) gedurende een langere periode (2000-2008).
De vermelde gegevens zijn de laatst beschikbare gegevens voor een volledig verstreken jaar. De aangewende bronnen zijn:
> International Monetary Fund:
World Economic Outlook (halfjaarlijkse publicatie)
> World Bank:
World Bank Atlas en
World Development Indicators (jaarlijkse publicatie)
> Agentschap voor Buitenlandse Handel :
Belgische Buitenlandse Handel (maandelijkse publicatie).
De afkorting "
n.a." wordt gebruikt wanneer een gegeven niet beschikbaar is.